خرافه

یکی از مشکلات انسان ها در طول تاریخ ،خرافات بوده است.خرافه نماد جهل و کوتاه بینی انسان هاست.انسان در گرفتار شدن به خرافه تا حدودی معذور است.اما در گرفتار ماندن در آن همیشه معذور نیست.

داشتن افکار خرافی و محروم بودن از روشن اندیشی و دانایی ،بدترین شرایط ذهنی و فکری یک انسان است.هیچکس دانسته دل به خرافه نمی بندد ،دل بستن انسان به خرافه ،نتیجه و معلول جهل و غفلت انسانهاست .

انسان با فهم ابتدایی و تجربه ها و آگاهی های ناچیزش به هر حال گرفتار خ افه می شد زیرا خرافات چیزی جز تفسیرها و برداشت های غیرعلمی و ساده لوحانه از جهان و روابط پدیده های آن نیست.از اینجاست که باید انسان را در گرفتار شدن به خرافه معذور داشت.

اما این انسان با گذشت سالها و قرن ها آگاهی خود را توسعه می دهد و دانش و تجربه می اندوزد.بنابراین به همان نسبت گسترش فهم و دانش و تجربه اش از خرافات فاصله بگیرد....

خرافه به مفهوم امروزی آن عبارتست از باورهای بی پایه ای که در عین تاثیر در ذهن و زندگی مردم بر دلایل عقلانی و توجیه منطقی استوار نباشد.یعنی این باورهای بی پایه مردم را به تفکر ویژه و یا رفتار به خصوصی وادارند.

برگرفته از کتاب فلسفه خرافات نوشته یحیی یثربی صفحه ۱۴و ۱۶

تهیه شده در دپارتمان فیلمنامه نویسی کالج سینمایی آپادانا ،اسرافیل شیرازی

کلمات کلیدی : اسرافیل شیرازی, خرافه, جهل, فلسفه خرافات, شعبده, معجزات قلابی, پیامبران دروغین, رسالت دروغین, خدایان دروغین, جهل مذهبی, اخباری گری, دین, مذهب, کلیسای ارتدوکس, پروتستانتیسم, کشیش فریبکار, دادگاه ویژه روحانیت, خدای کشتار, فلسفه, عقل, منطق, زندگی عقلایی, احساسات دروغین, فیلمنامه نویسی,